ولى اگر قبول كند و سائر شرايط فراهم باشد ، حج بر او واجب مىشود . مسأله 30 - بذل مال با وصيت نيز تحقق پيدا مىكند ، مانند اينكه متوفّى وصيت كند كه مالى را به شخصى براى انجام حج بدهند و يا اينكه به وصيّش بگويد كه از ثلث مالش ، هزينهء حج شخصى را بپردازد . مسأله 31 - استطاعت بذلى با پرداخت كليهء هزينهء سفر حج از قبيل هزينهء رفتن و برگشتن و مصارف انجام مناسك حج ، محقق مىشود ، و پول قربانى نيز جزء هزينه‌هاى حج است ، بنابراين اگر بذل‌كننده از دادن پول قربانى امتناع نمود ، قبول بذل واجب نيست ، مگر آنكه گيرنده شخصا توانايى خريد قربانى را داشته باشد ؛ و امّا كفارات ، بر عهدهء خود شخص است نه بر بذل‌كننده . مسأله 32 - در استطاعت بذلى فرقى نمىكند كه بذل‌كننده مال را به خود گيرنده بدهد و يا اينكه متكفّل مخارج حج او شود ؛ مثلا به او بگويد « به حج برو و خرجت بر عهدهء من باشد » و يا اينكه او را همراه خود به حج ببرد . مسأله 33 - اگر كسى به ديگرى بگويد از طرف من قرض بگير و با آن حج انجام بده ، اين كار بر او واجب نيست . مسأله 34 - بر گيرنده بذل ، فقط حجى كه در شرع مقدس در صورت استطاعت ، وظيفه‌اش بود واجب مىگردد ؛ بنابراين اگر فاصلهء وطن و مسكنش از مسجد الحرام شانزده فرسخ و يا بيشتر باشد ، وظيفه‌اش در صورت استطاعت ، حج تمتّع خواهد بود ، و اگر